Yüz yüze terapide seans bittiğinde kapıdan çıkar, yürür, yolda düşünürsünüz. Online terapide ise ekran kapanır ve birkaç saniye sonra mutfaktasınız ya da iş başındasınız. Bu ani geçiş, seansta açılan duyguların havada kalmasına yol açabilir. Seans sonrası küçük bir boşluk bırakmak, terapiden alacağınız faydayı destekleyen basit ama çoğu zaman gözden kaçan bir adımdır.
Neden bir geçiş süresine ihtiyaç duyarız?
Terapide zor anılara, çözülmemiş duygulara ya da yeni fark edilen düşüncelere değinilir. Bunlar seans bitince hemen kaybolmaz. Hemen yoğun bir göreve dönmek, hissedilenleri bastırmanıza ya da seansı kafanızda tamamlayamamanıza neden olabilir. Yorgunluk, hafif hüzün, dalgınlık ya da tam tersi bir rahatlama hissi yaşamak yaygındır. Kendinize on beş ile otuz dakika tanımak, bu hisleri fark etmenizi ve yavaşça günlük ritme dönmenizi sağlar.
Seans biter bitmez neler yapılabilir?
Bilgisayarı kapatır kapatmaz bir bardak su içip pencereyi açmak, bedeninize seansın bittiğini haber verir. Ardından birkaç dakika sessiz oturup nefesinize odaklanabilirsiniz. Kısa bir yürüyüş, özellikle ekran başında geçen bir seanstan sonra zihni açar. Aklınızda kalan cümleleri ya da fark ettiklerinizi bir deftere yazmak da işe yarar. Mükemmel yazmaya çalışmayın; birkaç anahtar kelime, bir sonraki seansta konuşulacak konuyu hatırlamanıza yeter.
Ortamı önceden hazırlamak
Geçiş süresi, seanstan önce planlanırsa gerçekten uygulanabilir. Takviminizde seansın hemen ardına toplantı ya da iş koymamaya çalışın. Evde başkalarıyla yaşıyorsanız, seans sonrası yarım saat rahatsız edilmek istemediğinizi önceden söyleyin. Kulaklık kullanıyorsanız seans bittikten sonra hemen bildirimlere dönmeyin; telefonu sessizde tutmak bu süreyi korur. Seansı yaptığınız odadan kısa süreliğine çıkmak da zihinsel olarak kapanış hissi verir. Benzer bir süreçten geçiyorsanız Ankara psikoterapi hakkında bilgi almak ilk adım olabilir.
Seans sonrası hisleriniz yoğunsa
Bazı seanslardan sonra ağlamak, öfkelenmek ya da yorgun hissetmek olağandır. Bu duyguları yargılamadan fark etmek yeterlidir. Ancak yoğun sıkıntı saatlerce sürüyor, günlük işlerinizi aksatıyor ya da kendinize zarar verme düşünceleri ortaya çıkıyorsa bunu bir sonraki seansı beklemeden terapistinizle paylaşın. Gerekirse acil destek hatlarına ya da en yakın sağlık kuruluşuna başvurun.
Seans sonrası zaman ayırmak lüks değil, sürecin bir parçasıdır. Kendinize uygun küçük bir ritüel belirleyip düzenli uygularsanız, terapide konuşulanlar günlük yaşama daha sağlam biçimde yerleşir.